Het werk van Margit Lukács en Persijn Broersen beweegt zich tussen film, installatie en performance en onderzoekt de relatie tussen cultuur en natuur. Vanuit een interesse in media, muziek en technologie verbinden zij mythologische, historische en wetenschappelijke bronnen met vragen rond representatie en toe-eigening. In zorgvuldig geconstrueerde virtuele werelden — opgebouwd uit live-action, fotografie en digitale animatie — reflecteren zij op de wisselwerking tussen verbeelding en werkelijkheid.

In het Pitcairn Museum Video Department wordt Hof van de Leeuw gepresenteerd, een filmische opera waarin het Binnenhof verschijnt als een virtueel, mythisch geladen decor. Geïnspireerd door de vondst van veertiende-eeuwse leeuwenbotten en de symboliek van gestrande walvissen, construeren de kunstenaars een digitale hortus conclusus waarin macht, moraal en profetie samenkomen.

De leeuw Faust, gezongen door bariton Michael Wilmering, belichaamt een heerser die een zelfdestructieve vrijheid nastreeft, geïnspireerd op Faust uit het werk van Johann Wolfgang von Goethe. Zijn streven naar macht en vooruitgang mondt uit in een moreel conflict dat wordt verzwolgen door het wassende water. Daartegenover staan de ideeën van Johan de Witt, wiens woorden — vertolkt door de walvis (alt-mezzo Carina Vinke) — pleiten voor een republiek gebaseerd op vrijheid en gelijkheid. In samenwerking met componist en politicoloog Bram Kortekaas ontvouwt zich zo een Faustiaans dilemma: hoe ver kan men gaan in het najagen van idealen, en tegen welke prijs?

In hun werk verbeelden Lukács en Broersen de complexe relatie tussen cultuur en natuur, gedreven door hun interesse in media, muziek en technologie. Zij verweven deze elementen met de politiek van het representeren en toe-eigenen van natuur, waarbij zij putten uit mythologische, historische en wetenschappelijke bronnen.

In films, installaties en performances ontrafelen zij vanuit meerdere perspectieven de oorsprong en mythologieën van zowel reële als fictieve landschappen. Hun werkwijze omvat het construeren van virtuele werelden waarin live-action, fotografie en experimentele digitale animatie samenkomen. In samenwerking met wetenschappers, onderzoekers, musici en choreografen weerspiegelt hun werk de vele referenties die de verbeelding en toe-eigening van het landschap vormgeven.

Hun werk was te zien in onder meer het Stedelijk Museum Amsterdam (Amsterdam, NL), het Centre Pompidou (Parijs, FR), Haus der Kulturen der Welt (Berlijn, DE), Rencontres Internationales Paris Berlin (Parijs/Berlijn), HEK Basel (Basel, CH), de WRO Biennale (Wrocław, PL), de Sydney Biennale (Sydney, AU), Rencontres d’Arles (Arles, FR), de Wuzhen Biennale (Wuzhen, CN) en de Gwangju Biennale (Gwangju, KR).

Margit Lukács (1973) en Persijn Broersen (1974) wonen en werken in Amsterdam.

Website  www.pmpmpm.com/html/about.html